| № 61 Orioł |
| № 61 Orioł |
 |
Typ: pancernik eskadrowy
Seria: flota wojenna
Kraj: Rosja, 1904 r.
Skala: 1:200
Objętość: 20 ark. A-3
Instrukcja dla składania modelu w języku polskim |
|
|
| Pancernik eskadrowy "Orioł" był jednym z najsilniejszych i najnowocześniejszych okrętów początku dwudziestego wieku. Stępkę położono w zakładach "Wyspa Galernicza" w Sankt-Petersburgu 20 maja 1900 roku, a do służby wszedł w październiku 1904 roku.
Uzbrojenie okrętu stanowiły cztery działa 305-mm, dwanaście dział 152-mm i ponad czterdzieści dział kalibru od 75 mm do 47 mm. W czasie przygotowań do rejsu na Daleki Wschód "Orioł" otrzymał celowniki optyczne dla dział kalibrów od 75 do 305 mm, dalmierze i stację telegrafu bez drutu. W składzie 2-iej Eskadry Oceanu Spokojnego uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905 r. W bitwie Cusimskiej 14 maja 1905 roku otrzymał mnóstwo trafień japońskimi pociskami, ale zachował zdolności bojowe. 15 maja 1905 roku okręt poddał się Japończykom i 17 maja został przyprowadzony do Sasebo. Pancernik w ciągu dwóch lat przeszedł gruntowną przebudowę z zamianą 12 dział 152-mm na sześć 203-mm i w 1907 roku wszedł na stan floty japońskiej.
Po wzięciu udziału w bojach o Cindao w składzie pierwszego dywizjonu pancerników drugiej eskadry "Iwami" w 1918 roku uczestniczył w japońskiej interwencji na rosyjskim Dalekim Wschodzie, będąc przez jakiś czas okrętem flagowym eskadry japońskiej we Władywostoku. Od 1 września 1921 roku okręt zaczęto nazywać pancernikiem obrony brzegowej 1 klasy, wchodzącym do 1 grudnia 1921 roku w skład 6-ej dywizji.
W kwietniu 1921 roku został rozbrojony i zamieniony na pływający magazyn a 1 września 1922 roku spisany ze stanu floty (według innych danych, w 1923 roku) i w tym samym roku rozebrany na złom. Według innych źródeł, w lipcu 1924 roku kadłub Iwami był wykorzystany w Miura jako cel dla samolotów i zatopiony.
|
|
|
|  |
